Temat „Polaków portret własny w literaturze romantyzmu” to temat głęboki i skomplikowany, ale na pewno fascynujący. Romantyzm w Polsce, epoka, która rozpoczęła się na początku XIX wieku, skupiała się na wyrażaniu głębokich uczuć, wolności i buntu przeciwko ustalonemu porządkowi. Właśnie w tych czasach powstały liczne dzieła literackie, które ukazują Polaków w unikalnym świetle, odzwierciedlając osobiste, narodowe i społeczne dążenia do wolności i niepodległości.

Adam Mickiewicz, jeden z najbardziej znanych polskich poetów romantycznych, stworzył wiele postaci, które w sposób wyjątkowy odzwierciedlają Polaka w romantyzmie. Jego „Dziady”, szczególnie Część III, zawiera postać Konrada – buntownika, proroka i bohatera narodowego. Konrad, wyklęty przez społeczeństwo, jest typowym romantycznym buntownikiem, ale jednocześnie jest patriotą, który pragnie wolności dla swojego narodu. Można powiedzieć, że jest to symboliczne przedstawienie Polaka z tamtych czasów – silnie związany z ojczyzną, gotowy do walki i poświęcenia dla swojego kraju.

Nie możemy zapomnieć o innej postaci, Gustawie z „Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego”, który jest przepełniony melancholią i smutkiem, a jego dążenie do wolności jest skierowane bardziej ku wolności ducha niż do wolności politycznej. To jest obraz Polaka jako duchowego pielgrzyma, który pragnie zrozumieć swoje miejsce w świecie i odnaleźć prawdę.

Juliusz Słowacki, inny wielki polski romantyk, także stworzył wiele postaci, które prezentują różne aspekty Polaka w romantyzmie. Jego „Kordian” to dramat, który ukazuje postać młodego patrioty, który musi przejść przez liczne próby i konflikty, zanim stanie się bohaterem narodowym. Kordian jest zarówno marzycielem, jak i człowiekiem czynu, co w pewnym sensie odzwierciedla dualistyczny obraz Polaka w romantyzmie – z jednej strony człowieka z głową pełną ideałów, a z drugiej strony – człowieka, który jest gotowy podjąć konkretne działania, aby te ideały zrealizować.

Inne postacie, jak Rafał Olbromski z „Horsztyńskiego” czy Benedykt Dybowski z „Mindowego”, pokazują inną stronę Polaka – tę, która jest pełna cierpienia, ale także pełna honoru i godności. Są to ludzie, którzy, mimo że są gnębieni i uciskani, nigdy nie tracą swojej godności i zawsze stają w obronie swoich ideałów.

Podsumowując, Polak w literaturze romantyzmu jest przedstawiany jako osoba pełna pasji, marzeń i ideałów. Często jest to osoba cierpiąca, ale nigdy nie rezygnująca. Jego miłość do ojczyzny i dążenie do wolności są niezłomne, a jego duch jest nieugięty. Dzieła Mickiewicza, Słowackiego i innych polskich poetów romantycznych ukazują Polaka w niezwykle emocjonalny i intensywny sposób, odzwierciedlając burzliwe czasy, w których żyli. Romantyzm w Polsce był epoką walki i pasji, a Polacy byli jej nieodłącznym elementem. Dzieła te nadal są ważne i znaczące dla współczesnych Polaków, pomagając nam zrozumieć naszą historię i kształtować naszą tożsamość narodową.