Temat lektur przeznaczonych zarówno dla kobiet, jak i dla mężczyzn jest tematem, który wzbudza kontrowersje, ponieważ może rodzić pytania o stereotypy płciowe i ich wpływ na literaturę. Czy istnieją książki tylko dla jednej płci? Czy można uznać dzieła literackie za „kobiece” lub „męskie”? Aby znaleźć odpowiedzi na te pytania, warto spojrzeć na różne rodzaje literatury jako punkt wyjścia do dyskusji o literaturze i jej odbiorcach, a nie z perspektywy sztywnych podziałów.

Zacznijmy od literatury, która tradycyjnie odnosi się do kobiet. Na przestrzeni wieków literatura kobieca była często utożsamiana z romansami, powieściami sentymentalnymi i dziełami o silnym nacechowaniu emocjonalnym, które podejmowały tematy dotyczące uczuć, relacji międzyludzkich i życia rodzinnego. Powieść Jane Austen, Duma i uprzedzenie, jest jednym z najbardziej znanych przykładów literatury klasycznej. Obrazując życie angielskich dam na początku XIX wieku, Austen zwraca uwagę na małżeństwo, miejsce kobiet w społeczeństwie i ich walkę o niezależność. Na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że literatura Austen jest „dla kobiet”, skierowana do żeńskiego odbiorcy. Jednak dokładniejsza analiza pokazuje, że Austen porusza uniwersalne tematy społeczne, które mogą być również interesujące dla mężczyzn. Dlatego, pomimo faktu, że jej dzieła są często łączone z literaturą kobiecą, przekraczają one te granice.

Podobnie możemy spojrzeć na literaturę sióstr Brontë, zwłaszcza na dzieła Emily Brontë i Wichrowe wzgórza. Chociaż traktuje również o miłości, ta książka omawia głębsze, mroczniejsze uczucia związane z niszczącą naturą relacji międzyludzkich. Literatura „kobiet” w tym przypadku nie ogranicza się do delikatnych romansów; bada również ciemne zakamarki ludzkiej duszy, co może być atrakcyjne dla odbiorców niezależnie od płci.

Z kolei tematy związane z przygodą, wojną, podróżami, rywalizacją i poszukiwaniem tożsamości w pełnym wyzwań to tradycyjne tematy literatury dla mężczyzn. Przykładem może być proza Ernesta Hemingwaya, który w swoich powieściach, takich jak Stary człowiek i morze czy Komu bije dzwon, przedstawia mężczyzn walczących z naturą, losem i samym sobą. W porównaniu z literaturą kobiecą, która koncentruje się na osobistych doświadczeniach bohaterów, jego narracja jest prosta, zwięzła i pozbawiona nadmiaru emocji. Niemniej jednak podobnie jak w przypadku Austen trudno byłoby ograniczyć odbiorców tych książek do jednej płci. Literatura Hemingwaya ma uniwersalne przesłanie o ludzkiej kondycji, walce z przeciwnościami losu i próbie zrozumienia samego siebie, mimo że tematyka może wydawać się typowo „męska”.

Epickie powieści przygodowe, takie jak Biały kieł i Zew krwi Jacka Londona, to kolejny przykład literatury często kojarzonej z mężczyznami. Powieści te, opisujące brutalność życia, przetrwanie i surową naturę, naturalnie przyciągają mężczyzn. Jednak ich przesłanie o odwadze, wytrwałości i instynkcie przetrwania jest trwałe i skierowane do wielu czytelników.

Ponadto literatura fantastyczna, która przez długi czas była kojarzona głównie z mężczyznami, zwłaszcza klasyka gatunku, jak praca Jerry'ego R. Czy to Tolkien, czy George R.R. Marcin. Wydawać by się mogło, że eposy o walce, rycerzach, smokach i epickich bitwach są zwykle „męskim” polem literackim, ale popularność tych dzieł wśród kobiet przeczy temu stereotypowi. Powieści fantastyczne często przedstawiają bogaty świat wartości i moralnych dylematów, które dotyczą zarówno mężczyzn, jak i kobiet, a tematyka związana z walką dobra ze złem, wiernością, miłością i poświęceniem przekracza granice płci.

W literaturze współczesnej coraz częściej odchodzi się od sztywnego podziału na książki „dla kobiet” i „dla mężczyzn”. Przykładem może być powieść „Czuła jest noc F”. Scotta Fitzgeralda, który podejmuje tematykę związaną z psychologicznymi zmaganiami bohaterów i rozpadem małżeństwa, co sprawia, że czytelnicy i czytelniczki są zainteresowani. Literatura w tym kontekście staje się miejscem, w którym granice płci nie są już ważne, a ważniejszy jest uniwersalny przekaz, który mówi do wszystkich.

Podsumowując, literatura tradycyjnie dzieliła się na „kobiecą” i „męską”. Jednak współczesne dzieła coraz częściej niosą uniwersalne przesłania, przekraczając te granice. czytanie książek, takich jak książki Jane Austen, Ernesta Hemingwaya lub J.R.R. Chociaż Tolkiena ma różne style i temat, jego książki są otwarte dla każdego, niezależnie od płci. Nie chodzi bowiem o to, kto czyta literaturę, ale o to, jakie wrażenia wywołuje u czytelnika. Niezależnie od tego, czy książki zostały napisane z myślą o mężczyznach lub kobietach, czy o wszystkich ludziach, ostatecznie odbiorca decyduje, które książki najbardziej go poruszają i inspirują.