„Odprawa posłów greckich” – wystawiono 12 stycznia 1578 na ślubie Jana Zamoyskiego i Krystyny Radziwiłłówny, na weselu obecni byli posłowie i para królewska, sztuka powstała prawdopodobnie 1565-6, nie jest to więc tekst okolicznościowy co świadczy o uniwersalizmie utworu, nawiązaniem do antyku jest sama forma: dramat (nie ma Exodosu i Paradosu), wykorzystanie mitu i „Iliady” jako źródła mitu, Troja może symbolizować każde państwo i miasto, główny problem to odpowiedzialność jednostki za państwo, zestawione są dwie postawy: Aleksandra (Parysa) i Antenora. Parys jest partia wojny, chce zatrzymać Helenę nie licząc się z losem państwa. Po przegranej Antenora w rodzie jest on do końca wierny ojczyźnie.

Ważne są wypowiedzi chóru: „Ci, którzy Rzeczpospolita władacie…”

Cechy:

• zachowanie 3 jedności
• postać posłańca, który właściwie gra kilka ról
• uniwersalizm

Kochanowski dostrzegł i skrytykował negatywne zjawiska w życiu politycznym i obyczajowości:

• prywata (Aleksander)
• przekupstwo
• demoralizacja (a właściwie wychowanie)
• brak troski o bezpieczeństwo państwa
• rozkład Sejmu
• zjawisko osłabiania władzy królewskiej

Kochanowski wprowadza do utworu pozytywnego bohatera, obywatela – patriotę. Jest nim Antenor, którego pozytywne cechy ujawniają się szczególnie wyraziście w rozmowie z Aleksandrem (dialog początkowy). Antenora cechują:

• patriotyzm
• poczucie odpowiedzialności obywatelskiej
• uczciwość
• nieprzekupność
• prawość

Troska Kochanowskiego o los kraju znajduje zatem wyraz w krytyce zjawisk negatywnych, przestrogach i w prezentowaniu wzoru obywatelskiego